katowice-styczen5

Styczniowe spotkania w Katowicach

Pierwsze w tym roku spotkanie katowickich Baranków miało nieco inny charakter niż zwykle. A to za sprawą gości którzy nas wtedy odwiedzili. Byli nimi nasi przyjaciele z Diakonii Tańca, którzy nauczyli nas, iż przy wspólnym tańcu można również wychwalać Pana Boga. Zabawa była wyśmienita, a po przerwie przeznaczonej na krótki poczęstunek na dzieci czekał quiz z nagrodami. Nie zabrakło też pytań dla rodziców.

Natomiast tydzień później nasze spotkanie rozpoczęło się jak zwykle od przypomnienia okresów liturgicznych. Dopasowując odpowiednie tabliczki na kole liturgicznym zauważyliśmy, jak wiele czasu upłynęło od naszego pierwszego spotkania. Później poznaliśmy historię proroka Ezechiela, którego Bóg karmił swoim słowem zapisanym w zwojach Księgi. Bo przecież nie wystarczy Słowa Bożego słuchać, trzeba się nim przede wszystkim regularnie karmić. Ono ma w nas żyć i dawać nam siłę.

Po tym wstępie Ojciec Bartek rozwinął papierowy zwój i przeczytał nam fragment Ewangelii według Świętego Mateusza. Była nim Przypowieść o talentach, która stanowiła przewodni motyw całego naszego spotkania. Po jej przeczytaniu zaczęliśmy się zastanawiać co oznaczał ów talent z przypowieści. Okazało się, że była to nie tylko jednostka miary stanowiąca równowartość 36 kg złota. Bo tak naprawdę ta przypowieść była skierowana do nas. Tak jak owi słudzy my również otrzymaliśmy bowiem od Boga wiele darów i talentów. I tak jak dobrzy słudzy powinniśmy je rozwijać i dzielić się nimi. Ale, aby to robić musieliśmy poznać swoje talenty. Mieliśmy na to bardzo dużo czasu. Po rozwinięciu wielkiego kawałka papieru każda rodzina zabrała się do pracy

Efekty odkrywania rodzinnych talentów przedstawiliśmy w formie modlitwy, dziękując za nie Panu Bogu. Nie możemy o tym nigdy zapominać, dlatego warto naszą Linie Talentów umieścić w domu w widocznym miejscu i systematycznie do niej wracać.

Pojęcie zła wyjaśniliśmy sobie na przykładzie pokazanego skrawka materiału z dziurą w środku. Bo przecież dziura nie istnieje sama w sobie, musi być w czymś. Może być dziura w garnku, skarpecie czy w spodniach. A więc oznacza ona, że nie ma w niej tego, co powinno ją zapełnić. A to oznacza, ze zło jest brakiem dobra a w naszym życiu nie chodzi tylko by unikać zła, ale przede wszystkim czynić dobro. 

Stojąc w kierunku zapalonej świecy symbolizującej Chrystusa dowiedzieliśmy się, że warto myśleć w perspektywie dobra. Wtedy w jego świetle mamy wrażenie, ze coś możemy zrobić lepiej i czujemy się bezpiecznie. Odwracając się od tego światła widzimy zaś tylko grzechy. Sakrament Pojednania jest dla nas właśnie tym spotkaniem ze światłem. Bo Pan Jezus chce byśmy zawsze z nim byli, nigdy się nie nudzi jak do niego przychodzimy. Nie robi nam wyrzutów, ale chce nas zapytać – tak jak po Zmartwychwstaniu świętego Piotra – “Czy mnie kochasz?” Nie musimy się przed nim niczego wstydzić, ale zawsze do niego przychodzić, zwłaszcza wtedy jak coś nam nie wyszło. Spowiedź jest więc radosnym spotkaniem z miłosiernym Ojcem.

Przypominając sobie czym są sakramenty, jak je można podzielić, kto je sprawuje przypomnieliśmy sobie, że pierwszym z tych Sakramentów w naszym życiu był nasz Chrzest. Złączył on nas na zawsze z Jezusem. Wtedy to Ojciec Bartek poświęcił wodę, a następnie każdy z nas podchodził do niego i robiąc Znak Krzyża święcona wodą. W tym momencie Ojciec wymieniał nasze imię i mówił, ze jesteśmy umiłowanym dzieckiem Boga.

Tym wzruszającym momentem zakończyliśmy wspólnie zajęcia. Dzieci udały się do kościoła, gdzie organista Kamil pokazał im organy i wytłumaczył jak działają. W tym czasie rodzice mieli spotkanie na którym poruszono tematy związane z trwającymi przygotowaniami do Sakramentu Pojednania i Sakramentu Komunii Świętej. Do tego Sakramentu przygotowują się nie tylko dzieci ale cała rodzina. Dlatego tak ważne jest, aby rodzice również się do tego przygotowali. Musimy przy tym być przede wszystkim autentyczni (zwłaszcza w sytuacji kiedy sami mamy problemy z przystępowaniem do Sakramentów) Nie zachęcimy dzieci do życia w wierze słowami, jeżeli nasze życie codzienne będzie temu przeczyć. 

Udostępnij

Share on facebook
Share on twitter
Share on google
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email
Share on telegram