Część 9 – Msza Święta

Pomysł na pochylanie się nad tematem Mszy świętej, zrodził się z obserwacji dzieci w kościele, ale także z własnych doświadczeń, nie tylko z dzieciństwa. Gdy czegoś nie rozumiemy, staje się to dla nas obce i nieinteresujące. Natomiast , gdy poznamy bliżej, oswoimy, gdy mamy możliwość doświadczenia i nijako „dotknięcia „ przedmiotu, staje się on dla nas bliski i można powiedzieć „ własny”.

Tak może być z Mszą świętą, na którą przychodzimy z dziećmi, gdyż mamy przekonanie, że jest to bardzo ważne, że mamy do czynienia z łaską i wielkie pragnienie wprowadzenia dzieci w tę sferę sacrum. Nie zawsze mamy możliwość chodzenia do kościoła, w którym nasze dzieci są zaproszone do głębszego przeżywania i zrozumienia tego, co tam się dzieje.
 
Proponujemy rodzinom poznanie kolejnych etapów Mszy świętej  oraz zrozumienie symboli, przedmiotów, znaków, słów, dialogów oraz przestrzeni, w której ma ona miejsce. 
 
Każdy uczestnik spotkania przygotowuje wcześniej kamień, na którym jest napisane jego imię. 
 
Na podłodze rozkładamy koc, który początkowo jest złożony i przewiązany sznurkiem. Siadamy wszyscy wokół niego. 
 
Schodzące się rodziny wprowadzają zwykle  trochę zamieszania, można wówczas zaintonować jakiś kanon, który bardzo delikatnie wyciszy rozproszonych  i pozwoli skupić uwagę na tym co teraz ważne.  Niepozornie wkładamy jednemu z chłopców czapkę na głowę… Gdy poczujemy ten właściwy moment ( a nie warto przyspieszać!), wygasamy  śpiew i przy pomocy kilkorga osób – rozwiązujemy przewiązany sznur i „ otwieramy wrota” do kościoła. 
Zapraszamy wszystkich do środka, poprzez symboliczne położenia kamienia z imieniem, który to kamień , będzie stopniowo przesuwany dalej i dalej, w miarę , jak będziemy wchodzili głębiej w Mszę świętą. 
 
Wchodzimy do kościoła.. Chłopcu zdejmujemy czapkę…
W IMIĘ OJCA I SYNA
Wprowadzamy w obrzędy wstępne, objaśniamy znak krzyża.
Zagłębiamy się w to co dzieje się w tym czasie.
PAN Z WAMI, które będzie nam jeszcze towarzyszyło i które cztery razy wypowiemy podczas trwania Eucharystii. 
 
Rozkładamy kolejny koc, który wspólnie z dziećmi przypinamy guzikami. 
PAN Z WAMI .
Liturgia słowa. 
Układamy na kocu lekcjonarz , mszał. Rozmawiamy o Ewangelii, o symbolice i znaczeniu wypowiadanych słów.
 
Kolejny koc, biały, symbolizujący obrus, czyli zaproszenie na ucztę. 
PAN Z WAMI.
Pokazujemy dzieciom kielich, patenę, korporał…, pozwalamy dotknąć i snujemy opowieść, odpowiadając na wszelkie pytania. 
OJCZE NASZ.
Znak pokoju. 
AMEN.
 
I zakończenie…
PAN Z WAMI.
Błogosławieństwo i rozesłanie. 
Missa est! Rozesłanie! 
Msza święta, to nic innego jak JESTEŚCIE POSŁANI!
Co to oznacza?
Dzieci podnoszą kamienie, które już wszystkie znajdują się na malutkim suknie na środku naszych kocy. Podnoszą i podchodzą do rodziców, do innych ludzi bliżej i dalej. Doświadczają, co to znaczy „ jesteście posłani”? Msza święta nie kończy się po godzinie w czterech ścianach kościoła!
Chłopiec zakłada czapkę…
Idziemy dalej z dziećmi. 
 
 
Możemy do tego wszystkiego wracać, możemy to rozbudowywać, dodawać nowe elementy, dzielić się z innymi, zadawać pytania. 
Ta pomoc jest jedynie inspiracją i jej celem jest wejście całym sobą w tajemnicę Eucharystii. Wejściem mojego dziecka i moim, wejściem całej rodziny i wspólnoty. 

Część 5 – Obraz

Warto postarać się, by nie przegapić tego momentu, w którym pragnienie bliskości Boga i Jego obecności jest całkowicie naturalne.

Część 6 – Z piórem w ręku

Warto postarać się, by nie przegapić tego momentu, w którym pragnienie bliskości Boga i Jego obecności jest całkowicie naturalne.