australia2

Australia

Jest taki kontynent, który śpiewa własną pieśń. Tam ścieżki rysują melodyjne linie, mapa jest pieśnią. Jeżeli chcesz iść przed siebie, musisz poznać śpiew. Jest taki kontynent, który wygląda jak wyspa, kontynent oddalony i samotny. Przedstawiciele fauny i flory to głównie endemity i relikty, naznaczone duchem czasu i wyjątkowością.

Dzieci często oglądają mapy. Przesuwając palcem po globusie, pokonują ogromne odległości. Czasami podróż trwa tygodniami, czasami jedną chwilkę. Zdarza się, że jest samotną wędrówką, ale może też być wyprawę we dwoje.

Przychodzi nagle dzień, w którym podróż zaczyna dziać się na naszych oczach, pojawia się ktoś, kto we włosach przywozi ziarenka piasku z odległego miejsca. Tym kimś był Wasz kolega, Antoś i jego siostra Zosia. Nagle zniknęli na kilka tygodni. Wrócili z zapachem Australii, zabarwieni słońcem, wypełnieni przygodą. Mama Ewa przygotowała opowieść o odległym kontynencie. Toczyła opowieść o jego głębokościach, szerokościach i wysokościach. Zapachach, odkryciach, ścieżkach i melodiach.

A jak zareagowały nasze dzieci? Gdy Marysia wróciła do domu, oznajmiła że ma głębokie marzenie o wyprawie, koniecznie na inny kontynent. Zapytała, dlaczego nie mogę jej tam zabrać – teraz i natychmiast. Patrząc kolejnego dnia przez okna szkoły na widok rozpościerający się z drugiego piętra, stwierdziła pewnie, że już zna całą Polskę i że pora na inny kontynent. Tak zaczęła oglądać globus. Odkryła, czym jest kontynent a czym kraj.

“Podaj mi trzy argumenty mamo, dlaczego nie możesz zabrać mnie dzisiaj do Australii.”

Udostępnij

Share on facebook
Share on twitter
Share on google
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email
Share on telegram
zamknij